Nadciśnienie tętnicze jest najczęstszą chorobą układu krążenia. Szacuje się, że dotyka od 20% do 50% osób dorosłych w populacji krajów rozwiniętych. Częstość nadciśnienia wzrasta wraz z wiekiem, zwiększając się gwałtownie po 50. roku życia – u osób w tym wieku występuje u ponad połowy badanych.

U ponad 90% chorych na nadciśnienie tętnicze nie udaje się wykryć jednej, konkretnej przyczyny choroby.

W tej sytuacji mówimy o nadciśnieniu tętniczym pierwotnym. Uznaje się, że u podłoża wzrostu wartości ciśnienia tętniczego u tych pacjentów leży zespół czynników środowiskowych nakładających się na predyspozycję genetyczną, przy czym wzajemne proporcje tych składowych mogą być różne.

Czynniki zewnętrzne sprzyjających rozwojowi nadciśnienia tętniczego:

• nadmierne spożycie sodu (soli) - maksymalne zalecane spożycie to 3,8 g soli kuchennej (około pół łyżeczki).
• Należy pamiętać, że oprócz soli dosypywanej do potraw znajduje się ona w większości produktów gotowych. Co oznacza, że przeciętna dieta może zawierać trzykrotnie więcej     sodu niż jest to zalecane.
• mała aktywność fizyczna i otyłość,
• używki: palenie tytoniu i nadmierne spożycie alkoholu.
• niskie spożycie w diecie kwasów omega-3

Nadciśnienie, aż do chwili wystąpienia powikłań, zwykle nie ma objawów. Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego wykrywane są w wyniku rutynowego badania lekarskiego bądź incydentalnym pomiarem. Jeśli już wystąpią objawy to są one mało charakterystyczne: bóle głowy, mdłości, zawroty głowy, nadmierna pobudliwość, bezsenność, łatwe męczenie, uczucie kołatania serca, zaczerwienienie twarzy, szyi, klatki piersiowej.