Aby centra urazowe, podobnie jak inne SOR-y, nie obciążały finansowo szpitali, konieczne jest przeorganizowanie systemu ochrony zdrowia, odpowiednia wycena procedur oraz prawidłowa kwalifikacja chorych - twierdzą specjaliści.

- Projekt utworzenia centrów urazowych jest jednym z ważniejszym programów strategicznych w ochronie zdrowia w ciągu ostatnich lat - powiedział na wtorkowej (18 września) konferencji prasowej w Warszawie, gen. brygady Grzegorz Gielerak, dyrektor Wojskowego Instytutu Medycznego. Jednak sama idea nie wystarczy.

Centra urazowe powołano zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia z 18 czerwca 2010 roku. Zdecydowano, że powstanie 14 ośrodków, które podzielą kraj na regiony operacyjne (obecnie działa 13).

Centra stworzono na bazie ośrodków wysokospecjalistycznych z myślą o ofiarach wypadków i katastrof. Powinny zajmować się leczeniem najtrudniejszych przypadków: chorymi z urazami wielonarządowymi, oparzeniami i odmrożeniami.

Podstawą prawidłowa kwalifikacja
Powołanie centrów miało zagwarantować najciężej poszkodowanym, że zostaną obsłużeni na najwyższym poziomie w tzw. złotej godzinie. Tymczasem, jak wskazują statystyki w skali kraju, tylko kilkanaście proc. pacjentów zostaje dobrze zakwalifikowanych do centrów urazowych.

- W naszym centrum urazowym sytuacja jest zdecydowanie najlepsza w kraju, ponieważ wskaźnik prawidłowej kwalifikacji pacjentów wynosi aż 48 proc - podkreśla Gielerak. Ale w 2011 roku na 279 pacjentów centrum tylko 149 spełniało kryteria skierowania do niego.

W 2012 sprawa wygląda jeszcze gorzej. Na 268 przyjęć, które miały miejsce do końca sierpnia, tylko 109 spełniało wspomniane kryteria.

Rzecznik WIM dr Piotr Dąbrowiecki dodaje, że pozostali chorzy nie byli do końca dobrze zakwalifikowani. - Ci pacjenci z powodzeniem mogli być obsłużeni na niższym poziomie referencyjnym - podkreśla.

Czytaj więcej: rynekzdrowia.pl